คนหลงทาง
สวัสดีป่าน
ก่อนอื่นเราต้องขอโทษก่อนเลยนะที่วันนี้มาช้ามากๆๆๆๆๆและก็เรื่องผิดนัด
ไม่เข้าใจว่าทำไมมันต้องมีแอคซิเดนอยู่เรื่อยเลยวันนี้ขอโทษที่ทำให้รอนะ
วันนี้เราเหนื่อยมากๆเลย เหนื่อยกับความโง่ของตัวเอง
แต่วันนี้เราก็อยากขอบคุณความโง่ของตัวเองที่ทำให้เราคิดอะไรดีๆได้
ขอเริ่มจากที่ไปกินข้าวกับคุณตาละกัน
ไปกินอาหารญี่ปุ่นมาอิ่มมากๆจนทรมาน
จริงๆแล้วเราไม่ชอบกินอะไรที่มันเยอะๆจนอิ่มมากๆหรอกนะเพราะรู้สึกทรมานตัวเองจังเลย แต่ทำไงได้คุณตาเค้าบอกให้กินเยอะๆเราก็ไม่อยากขัดใจเค้าคงกลัวไม่คุ้ม(เค้าจ่ายตังค์ด้วยแหละ)
มีเรื่องมาฝากเกี่ยวกับปริมาณ
เมื่อกินอาหาร ฉันคอยระวังความเหมาะสมของขนาดอยู่เสมอฉันพบว่าปริมาณของอาหารที่มากเกินไปนิด มีผลต่อร่างกายและจิตใจ ทุกวันพุธตอนเย็น ฉันจะไปซื้อข้าวเหนียวสังขยาที่ร้านของคุณยายที่ปากซอยบ้านของฉันนอกจากรสชาติที่อร่อยกว่าร้านทั่วไปแล้วแกยังห่อได้ขนาดพอดี ฉันมีความสุขกับการกินขนมห่อนี้เสมอ แต่บางครั้งด้วยความใจดี แกจะหยิบให้มากเป็นพิเศษ คงเป็นเพราะแกเอ็นดูความเรียบร้อยของฉัน แต่มันกลับเป็นขนาดที่นำความทุกข์มาสู่ฉัน ฉันรู้สึกอย่างแรงกล้าทันทีว่ามันมากเกินไป ร่างกายของฉันไม่ต้องการ แต่ก็ไม่กล้าทิ้งเพราะรู้สึกถึงความมีน้ำใจของแก ท้ายที่สุดฉันก็ต้องกินเข้าไป มันเป็นควาทุกข์ที่ฉันจำเป็นต้องกลืนเข้าไป
จาก ห้องเรียนที่เงียบสุดในโลก
เราชอบเรื่องนี้จัง
บางทีเราก็กลัวนะว่าสิ่งต่างๆที่เราเคยทำให้เธอหรือคนอื่นๆมันจะเป็นปริมาณที่มากเกินไปอย่างในเรื่องข้างบนนี้ แต่ที่เราทำก็ตั้งใจทำนะและมีความสุขที่ได้ทำ
แค่นี้แหละเรื่องนี้
มาอีกเรื่องวันนี้เราผิดนัดป่านแบบน่าเกลียดมาก แต่เราก็ไม่ได้ตั้งใจนะ
เราขอโทษจริงๆถ้าเลี่ยงได้ก็ไม่อยากให้เป็นหรอก
วันนี้เราวุ่นวายมากโดยเฉพาะกับอาเจ๊ และ ตัวเราเอง
แต่ก็งงมากว่าทำไมเราผ่านมาได้ขนาดนี้ทำไมถึงได้ใจเย็นขนาดนี้
วันนี้เราหลงทางตั้งนาน อาเจ๊เราก็ไม่รู้เส้นทางเราก็ไม่รู้เส้นทาง
เจ๊เราก็เลยเปลี่ยนไป RCA กัน เราก็เลยต้องลงรถตรงนั้น
กว่าจะลงได้ก็เปนเวลาดึกอยู่
ซึ่ง พอลงรถเราก็ไม่รุ้จะไปทางไหนดีเลยเดินไปตรงซอยทองหล่อ เพื่อจะขึ้นวินมอไซค์มอไซค์ก็มาปล่อยเราตรงแถวเพลย์กราวน์แล้วก็หลงอยู่ตรงแถวๆนั้นนานพอสมควร ดูตัวเองโง่มากๆ
เราท้อนะในตอนนั้นที่จะไปหาเธอเราเดินหลงเข้าซอยไรก็ไม่รู้
จนกระทั่งโทหาเธอและก็รู้วิธีที่ถูกต้องในการไป กว่าจะถึงที่ๆเธออยู่ก็นานอยู่
ถ้าเพื่อนเธอไม่บอกว่าเธออยากเจอเราเราคงจะกลับตั้งแต่ตอนที่หลงอยู่ในทองหล่อแล้วละ ขอบคุณเพื่อนเธอนะ เราไม่รู้หรอกว่าเธออยากเจอเราจริงๆ ฤ เปล่า
เราขอบคุณนะที่เธอและเพื่อนๆชวนเราเข้าไปข้างใน
แต่มันดูยุ่งยากจังเพราะเราอายุก็ไม่ถึง
เราไม่อยากทำให้เธอและเพื่อนๆต้องเสียเวลาเพราะคนๆเดียว
วันนี้เราดูเหมือนโง่ๆนะที่กว่าจะมาถึง เรายังรู้สึกว่าตัวเองโง่เลย
ถ้าเพื่อนเธอไม่บอกว่าเธออยากเจอเราเราคงจะกลับตั้งแต่ตอนที่หลงอยู่ในทองหล่อแล้วละ ขอบคุณเพื่อนเธอนะ เราไม่รู้หรอกว่าเธออยากเจอเราจริงๆ ฤ เปล่า
แต่ที่เราคิดนะ
เราได้อะไรจากเหตการณ์นี้มาก
เราได้ความใจเย็นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
เราคิดได้ว่าสิ่งที่เกิดต่างๆเหล่านี้มันเปนอุปสรรค
การที่เราจะไปเจอคนที่เราชอบหรือรักสักคนนึง
อุปสรรคที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทาง อุปสรรคที่ผ่านเข้ามาให้เราได้พบได้สัมผัสถึงแม้จะลำบากแค่ไหน
มันอาจจะไม่ใช่การแสดงออกว่าเรารักเค้าหรือไม่รักหรอกนะที่เราจะไปเจอใครสักคนถึงแม้หนทางจะลำบากแค่ไหน
แต่เราว่านะ
มันน่าจะเป็นเครื่องพิสูจน์ความตั้งใจของเราต่อคนๆนึง ได้ดีเลยทีเดียว
ถึงแม้ผลลัพธ์มันจะเป็นแค่การได้เห็นหน้าใครสักคนเพียงเวลาสั้นๆแล้วก็ต้องจากกันก็ตาม
เราไม่รู้หรอกว่าเธอจะคิดยังไง
เราไม่สนนะว่าเธอจะว่าฉันโง่ที่มาช้า หรือด้วยเหตุผลใดใดก็ตาม
แต่วันนี้เราก็ไปถึงที่หมายด้วยความโง่ของฉัน
แต่ยังไงก็ไปถึงแหละ
ช้าแต่ชัวร์
บางทีก็คิดเหมือนกันนะว่าเราดูโง่ๆจัง
บางทีก็ไม่อยากจะมีใคร เพราะตัวเราดูโง่เหลือเกิน
อยากจะโง่ให้ตัวเองรู้ก็พอแล้ว ดูเหมือนที่ผ่านๆมา เราโชว์ความโง่ให้คนอื่นเห็นมากมายเกินไป
อยากบอกเธอว่าบางทีมันก็เสี่ยงเหมือนกันนะที่เธอจะมาคบกับเรา
เราว่าเรามันดูโง่ๆนะ ไม่อยากให้เธอมาลำบากเพราะความโง่
อยากบอกเธออีกว่า บางทีสถานที่แบบนั้นมันอาจจะดูเกินความเป็นจริงสำหรับเรา
มันดูมีแต่คนดูดี มีแต่คนดูสวยและหล่อ
ดูเหมือนเราไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่ โดยเฉพาะโง่ๆแบบเรา . . .
เฮ้อออออ
โง่จังแต่ยังดีที่เอนท์ติด
ปล. ขอบคุณนะ ถึงแม้เราจะโง่ไปหน่อย
ในวันที่มีเรื่องร้ายๆมักจะมีเรื่องดีๆเสมอ
วันนี้กลับมาถึงบ้านเที่ยงคืนกว่าๆเปิดฝาชีมีไก่ทอดและข้าวเหนียวอยู่
ถึงแม้ไก่มันจะเยนแล้วแต่ก็ยังดีใจที่ได้กิน
ขอบคุณคุณยายนะครับ ไก่อร่อยจัง !!

ชุดยูนิฟอร์ม ร้อนมากกกกกกกกกก
edit @ 2007/05/19 15:01:18